Kerstviering geeft hoop


Een man vroeg Mor Philoxenos Dolabani in 1965: “Is dit het einde van de Syrisch Orthodox Kerk omdat de gelovigen hun identiteit en religieuze tradities zullen vergeten als ze Turkije ontvluchten?” De bisschop antwoordde: “Het einde van onze kerk zal niet komen mijn zoon. Als de zon voor de Syrisch Orthodoxen in Turkije ondergaat, zal deze ergens anders in de wereld weer opkomen. De gezonde wortel is er en zal er altijd zijn, ook al wordt de boom zelf drastisch omgehakt. Altijd en altijd weer zal de boom weer bloesem dragen, omdat de wortel onbeschadigd is.” (C. Chaillot, 1998)

Kerken kennen veel problemen in deze tijden, met name terugtredende  bezoekersaantallen en weinig betrokkenheid van jongere generaties spelen parten. De Syrisch Orthodoxe Kerk is daarin geen uitzondering. De oudere generatie domineert de besturen, er gaat weinig vernieuwing vanuit de kerkleiding uit, en de gemeenschap lijkt telkens negatiever te kijken naar de toekomst. Soms vraag ik me inderdaad net als de man uit 1965 af of we de kerkelijke tradities en onze religieuze identiteit niet aan het verliezen zijn. Maar gelukkig put ik hoop uit het antwoord van de bisschop, overigens een van de grootste geleerden uit het middenoosten in de vorige eeuw. Gisteren (17 december) kreeg ik weer een dosis hoop geinjecteerd: in het klooster van St Ephrem de Syriër te Glane vond voor de tweede keer op rij de diocese kerstviering georganiseerd door het Syrisch Orthodox Jongeren Platform (SOJP) plaats. Waar vorig jaar sneeuwval roet in het eten gooide was daar dit jaar geen sprake van. De kathedraal was afgeladen en de meer dan 50 jongeren die uren lang vergaderd, geoefend en voorbereid hebben trokken de schatkist van de Syrisch Orthodoxe kerk open. De ceremoniemeester leidde in door te stellen dat we “meer dan 2000 jaar terug zouden gaan in de tijd om het kerstverhaal opnieuw te beleven.” Door korte toneelopvoeringen afgewisseld met hymnen en begeleidende muziek werden de aanwezigen inderdaad weer meegevoerd.

In zijn slotwoord richtte de ceremoniemeester zich ook tot de parochies: “Het wordt tijd dat binnen elke kerk een jongerencomité wordt opgericht om activiteiten te organiseren.” Woorden die mij uit het hart gegrepen zijn en me weer energie gaven om werk te maken van het organiseren van een jongerenbeweging in onze eigen kerk. Mijn dank gaat uit naar het SOJP, en tegen alle jongeren wil ik zeggen: put hoop uit het kerstverhaal en laat je door niets ontmoedigen. De wortel is nog inderdaad sterk en de boom is nog zeker niet omgehakt, maar we moeten er wel zorg voor dragen en als we dat met z’n allen doen zal deze vrucht dragen, dat heeft ze in alle bange dagen van de kerk gedaan en dat zal ze blijven doen.

Leestip: C. Chaillot, The Syrian Orthodox Church of Antioch, a brief introduction, Geneva 1998

De slothymne: Yonesko shafiro (‘de mooie zuigeling’)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: