Ontwikkelingssamenwerking en handel hand in hand


Dit artikel is een reactie op een stuk van Jan Dirk van der Borg, CDA raadslid in Apeldoorn. Van der Borg gaat in op de huidige onderhandelingen in het Catshuis waar één van de hete hangijzers het budget voor ontwikkelingssamenwerking (OS) is. Ik kan me vinden in zijn betoog, en met name de laatste alinea triggerde mij:

“kijk verder dan alleen naar de grenzen van ons landje. Alleen redden wij het ook niet, zo kunnen ook ontwikkelingslanden niet zonder hulp.”

Hier zit een dubbele boodschap in: verder kijken dan de grenzen van Nederland en arme landen niet de hulp onthouden die ze nodig hebben. Met name in het eerste schuilt een groot gevaar voor ons land. Door steeds meer naar binnen te keren en alleen aan onszelf denken brengen we de economie meer schade toe, terwijl het doel juist het omgekeerde is. Nederland is een van de meest welvarende landen in de wereld en heeft deze welvaart voor een groot te danken aan een sterke internationale positie. Ook de reputatie als het om ontwikkelingssamenwerking gaat heeft hieraan bijgedragen. Zou deze reputatie niet zo hoog zijn dan had Bill Gates zijn oproep onlangs niet gedaan.

Om aan de oproepen van de CDA prominenten, van der Borg en Bill Gates nog wat toe te voegen: kijk naar de combinatie van externe betrekkingen en ontwikkelingshulp. OS kan een vehikel zijn voor bedrijven om enerzijds bij te dragen aan ontwikkelingsdoelstellingen en anderzijds hen kan helpen om voet aan de grond te krijgen in buitenlandse markten. Door publiek private partnerschappen en samenwerking tussen bedrijven en NGO’s te stimuleren kan meer bereikt worden. De 0,7% die we dan besteden kunnen we (deels) terugverdienen door meer internationale handel terwijl we nog steeds verantwoordelijkheid voor een betere wereld dragen.  De PVV zegt dat ze van ontwikkelingshulp af willen, maar op pagina 41 van het verkiezingsprogramma staat ook: “De PVV kiest niet voor hulp maar voor handel.” Laat het CDA nou voor beide kiezen en juist zoeken naar mogelijkheden waar OS en handel elkaar kunnen versterken.

Doen we dit niet en beperken we de rol van Nederland op het internationale toneel, dan lopen we twee belangrijke risico’s:

1. De bevolkingen die hulp nodig hebben raken nog verder achterop, door financiële steun in te trekken verminder je ook je invloed op het beleid in die landen.

2.Door een verslechtering van onze reputatie in met name de derde wereld wordt het lastiger om te kunnen blijven concurreren met andere landen als het om de invoer en doorvoer van grondstoffen gaat. China investeert flink in Afrika om met name de toevoer van grondstoffen zeker te stellen.

We kunnen dan dus wel minder geld aan anderen uitgeven, maar helpen we onszelf daar dan wel mee? En hoe zien we onszelf als wereldburgers? Blijven we maar consumeren ten koste van anderen of dragen we juist bij aan de verbetering van leefomstandigheden voor iedereen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: