archiveren

Tagarchief: PVV


In de CDA fractie in Enschede is het een goed gebruik om de vergadering te openen met een inspirerende tekst. Afwisselend zijn dit bijbelteksten, gedichten, politieke overwegingen of korte filosofische beschouwingen. Meestal hebben de openingen ook betrekking op de (politieke) actualiteit. Afgelopen fractievergadering was het mijn beurt om te openen en ik vond een zeer toepasselijke tekst van St Ephrem de Syrier (+ 373), onlangs gepubliceerd in ‘Dank aan het verborgen licht’ (zie voor info onderaan deze blog). Op dat moment zaten de Catshuis onderhandelingen ver in de vijfde week en was vlak daarvoor de G500 gelanceerd door Sywert van Lienden.

Een korte weergave van de tekst:

“Denk er maar eens aan hoe eenvoud zonder een hele hoop gedachten die zaken tot stand brengt, die de wereld in leven houden. Die zaken gebeuren juist wanneer één enkele eenvoudige gedachte hen leidt, terwijl ze falen door de inspanning van een hoop gedachten. De boer heeft immers maar één enkele gedachte, namelijk dat hij heel eenvoudig het zaad over zijn veld moet uitstrooien. Wordt hij door andere gedachten lastig gevallen – zodat hij begint na te denken en zich afvraagt of het zaad wel zal ontspruiten of niet en of de aarde het zal vasthouden of teruggeven – dan is hij niet in staat om ook maar iets uit te zaaien. Ongezonde gedachten gedachten hebben zijn ene gezonde gedachte overvallen en ziek gemaakt. En omdat hij ziek geworden is, is zijn gedachte niet meer in staat om nog maar iets tot stand te brengen zoals een gezonde gedachte dat doet.” (pp. 141)

Het mooie hieraan vind ik hoe St Ephrem uitlegt dat je niet op meerdere gedachtes kunt hinken als je iets wil bereiken. Als je constant blijft talmen wat een besluit met je zetels doet dan zul je alleen geleid worden door opportunisme. Waar je in de politiek en het openbaar bestuur constant belangen af moet wegen is dit niet gemakkelijk. Helemaal niet als je constant rekening houdt met peilingen, partijbelangen en de openbare opinie om daar je gedrag op te baseren. Het land besturen wordt dan heel lastig.

In een democratie is de arena het publieke debat waarin partijen en personen hun plannen voor het voetlicht moeten brengen en verantwoorden en op basis daarvan door kiezers beoordeeld worden. Het tegenovergestelde hebben we afgelopen weekend meegemaakt in en rondom het Catshuis. Geen idee of plan kwam naar buiten en hoe langer de onderhandelingen duurden hoe meer er gespeculeerd werd dat verschillende partijbelangen zouden prevaleren en dat daardoor een mislukking reeel werd. En zie daar, het is gebeurd. Wilders deed als gedoger niet mee aan het besturen van Nederland maar hij moet gevoeld hebben dat hij op de keuzes afgerekend zou kunnen worden. Blijkbaar is weglopen dan opportuun afgezet tegen het verdedigen van de voorgestelde maatregelen.

Wat dat betreft draagt de G500 een heel eenduidige boodschap uit: “G500 is een nieuwe beweging bestaande uit jongeren die samen de Nederlandse politiek willen verjongen én vernieuwen, om ons land op die manier toekomstbestendig te maken.” Zonder een oordeel te geven over de inhoudelijke kenmerken van de boodschap en de uitwerking vind ik het een heldere boodschap. Politieke partijen willen vaak heel veel en zijn in Nederland gewend om compromissen te sluiten, juist vanwege de gedachte dat je niet alles alleen kunt beslissen. De recente ontwikkelingen hebben aangetoond hoe verlammend andere gedachten werken.

De PVV liet zich leiden door andere motieven dan het bestuurbaar houden van het land en kwam blijkbaar met te weinig eigen ideeën om de staatsfinanciën in orde en de economie op peil te houden. Het zou goed zijn als CDA en VVD de plannen alsnog aan de kamer voorleggen om dit doel te bewerkstelligen, als dit daadwerkelijk het doel is. Mijn hoop is dat andere partijen in staat zijn om de juiste beslissingen voor in ieder geval het komende jaar te nemen en niet omwille van verkiezingen maatregelen uit de weg gaan. Deze kun je ook tijdens de verkiezingen verdedigen als je er werkelijk achter staat. Voor dit kabinet kwam de vertaling van het werk van St. Ephrem te laat, in ieder geval heb ik er zelf wel van geleerd.

Dank aan het Verborgen Licht is een publicatie van Kees den Biesen en verkrijgbaar via http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/efrem-de-syrier/1001004007119781/index.html (binnenkort) of via het St Ephrem klooster te Glane http://www.morephrem.com/nl/cms/index.php?page=contact-informatie


Dit artikel is een reactie op een stuk van Jan Dirk van der Borg, CDA raadslid in Apeldoorn. Van der Borg gaat in op de huidige onderhandelingen in het Catshuis waar één van de hete hangijzers het budget voor ontwikkelingssamenwerking (OS) is. Ik kan me vinden in zijn betoog, en met name de laatste alinea triggerde mij:

“kijk verder dan alleen naar de grenzen van ons landje. Alleen redden wij het ook niet, zo kunnen ook ontwikkelingslanden niet zonder hulp.”

Hier zit een dubbele boodschap in: verder kijken dan de grenzen van Nederland en arme landen niet de hulp onthouden die ze nodig hebben. Met name in het eerste schuilt een groot gevaar voor ons land. Door steeds meer naar binnen te keren en alleen aan onszelf denken brengen we de economie meer schade toe, terwijl het doel juist het omgekeerde is. Nederland is een van de meest welvarende landen in de wereld en heeft deze welvaart voor een groot te danken aan een sterke internationale positie. Ook de reputatie als het om ontwikkelingssamenwerking gaat heeft hieraan bijgedragen. Zou deze reputatie niet zo hoog zijn dan had Bill Gates zijn oproep onlangs niet gedaan.

Om aan de oproepen van de CDA prominenten, van der Borg en Bill Gates nog wat toe te voegen: kijk naar de combinatie van externe betrekkingen en ontwikkelingshulp. OS kan een vehikel zijn voor bedrijven om enerzijds bij te dragen aan ontwikkelingsdoelstellingen en anderzijds hen kan helpen om voet aan de grond te krijgen in buitenlandse markten. Door publiek private partnerschappen en samenwerking tussen bedrijven en NGO’s te stimuleren kan meer bereikt worden. De 0,7% die we dan besteden kunnen we (deels) terugverdienen door meer internationale handel terwijl we nog steeds verantwoordelijkheid voor een betere wereld dragen.  De PVV zegt dat ze van ontwikkelingshulp af willen, maar op pagina 41 van het verkiezingsprogramma staat ook: “De PVV kiest niet voor hulp maar voor handel.” Laat het CDA nou voor beide kiezen en juist zoeken naar mogelijkheden waar OS en handel elkaar kunnen versterken.

Doen we dit niet en beperken we de rol van Nederland op het internationale toneel, dan lopen we twee belangrijke risico’s:

1. De bevolkingen die hulp nodig hebben raken nog verder achterop, door financiële steun in te trekken verminder je ook je invloed op het beleid in die landen.

2.Door een verslechtering van onze reputatie in met name de derde wereld wordt het lastiger om te kunnen blijven concurreren met andere landen als het om de invoer en doorvoer van grondstoffen gaat. China investeert flink in Afrika om met name de toevoer van grondstoffen zeker te stellen.

We kunnen dan dus wel minder geld aan anderen uitgeven, maar helpen we onszelf daar dan wel mee? En hoe zien we onszelf als wereldburgers? Blijven we maar consumeren ten koste van anderen of dragen we juist bij aan de verbetering van leefomstandigheden voor iedereen?