archiveren

Tagarchief: St Ephrem


In de CDA fractie in Enschede is het een goed gebruik om de vergadering te openen met een inspirerende tekst. Afwisselend zijn dit bijbelteksten, gedichten, politieke overwegingen of korte filosofische beschouwingen. Meestal hebben de openingen ook betrekking op de (politieke) actualiteit. Afgelopen fractievergadering was het mijn beurt om te openen en ik vond een zeer toepasselijke tekst van St Ephrem de Syrier (+ 373), onlangs gepubliceerd in ‘Dank aan het verborgen licht’ (zie voor info onderaan deze blog). Op dat moment zaten de Catshuis onderhandelingen ver in de vijfde week en was vlak daarvoor de G500 gelanceerd door Sywert van Lienden.

Een korte weergave van de tekst:

“Denk er maar eens aan hoe eenvoud zonder een hele hoop gedachten die zaken tot stand brengt, die de wereld in leven houden. Die zaken gebeuren juist wanneer één enkele eenvoudige gedachte hen leidt, terwijl ze falen door de inspanning van een hoop gedachten. De boer heeft immers maar één enkele gedachte, namelijk dat hij heel eenvoudig het zaad over zijn veld moet uitstrooien. Wordt hij door andere gedachten lastig gevallen – zodat hij begint na te denken en zich afvraagt of het zaad wel zal ontspruiten of niet en of de aarde het zal vasthouden of teruggeven – dan is hij niet in staat om ook maar iets uit te zaaien. Ongezonde gedachten gedachten hebben zijn ene gezonde gedachte overvallen en ziek gemaakt. En omdat hij ziek geworden is, is zijn gedachte niet meer in staat om nog maar iets tot stand te brengen zoals een gezonde gedachte dat doet.” (pp. 141)

Het mooie hieraan vind ik hoe St Ephrem uitlegt dat je niet op meerdere gedachtes kunt hinken als je iets wil bereiken. Als je constant blijft talmen wat een besluit met je zetels doet dan zul je alleen geleid worden door opportunisme. Waar je in de politiek en het openbaar bestuur constant belangen af moet wegen is dit niet gemakkelijk. Helemaal niet als je constant rekening houdt met peilingen, partijbelangen en de openbare opinie om daar je gedrag op te baseren. Het land besturen wordt dan heel lastig.

In een democratie is de arena het publieke debat waarin partijen en personen hun plannen voor het voetlicht moeten brengen en verantwoorden en op basis daarvan door kiezers beoordeeld worden. Het tegenovergestelde hebben we afgelopen weekend meegemaakt in en rondom het Catshuis. Geen idee of plan kwam naar buiten en hoe langer de onderhandelingen duurden hoe meer er gespeculeerd werd dat verschillende partijbelangen zouden prevaleren en dat daardoor een mislukking reeel werd. En zie daar, het is gebeurd. Wilders deed als gedoger niet mee aan het besturen van Nederland maar hij moet gevoeld hebben dat hij op de keuzes afgerekend zou kunnen worden. Blijkbaar is weglopen dan opportuun afgezet tegen het verdedigen van de voorgestelde maatregelen.

Wat dat betreft draagt de G500 een heel eenduidige boodschap uit: “G500 is een nieuwe beweging bestaande uit jongeren die samen de Nederlandse politiek willen verjongen én vernieuwen, om ons land op die manier toekomstbestendig te maken.” Zonder een oordeel te geven over de inhoudelijke kenmerken van de boodschap en de uitwerking vind ik het een heldere boodschap. Politieke partijen willen vaak heel veel en zijn in Nederland gewend om compromissen te sluiten, juist vanwege de gedachte dat je niet alles alleen kunt beslissen. De recente ontwikkelingen hebben aangetoond hoe verlammend andere gedachten werken.

De PVV liet zich leiden door andere motieven dan het bestuurbaar houden van het land en kwam blijkbaar met te weinig eigen ideeën om de staatsfinanciën in orde en de economie op peil te houden. Het zou goed zijn als CDA en VVD de plannen alsnog aan de kamer voorleggen om dit doel te bewerkstelligen, als dit daadwerkelijk het doel is. Mijn hoop is dat andere partijen in staat zijn om de juiste beslissingen voor in ieder geval het komende jaar te nemen en niet omwille van verkiezingen maatregelen uit de weg gaan. Deze kun je ook tijdens de verkiezingen verdedigen als je er werkelijk achter staat. Voor dit kabinet kwam de vertaling van het werk van St. Ephrem te laat, in ieder geval heb ik er zelf wel van geleerd.

Dank aan het Verborgen Licht is een publicatie van Kees den Biesen en verkrijgbaar via http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/efrem-de-syrier/1001004007119781/index.html (binnenkort) of via het St Ephrem klooster te Glane http://www.morephrem.com/nl/cms/index.php?page=contact-informatie

Advertenties

Afgelopen weekend heb ik genoten. Zaterdagavond vond de mor Ephrem viering plaats in het klooster dat naar hem vernoemd is in Glane en zondagavond organiseerde het jongerencomité van de St Yakob van Sarug kerk in Enschede een lagerhuisdebat. De inhoudelijke verschillen waren groot, de mor Ephrem viering stond bol van Syrisch Orthodoxe en Byzantijnse liturgische hymnen en toespraken over de rol van de grootste dichter die de kerk gekend heeft, het lagerhuisdebat ging over stellingen op het raakvlak van maatschappij en kerk. Aan beide heb ik goede herinneringen overgehouden, en wat mij nog het meeste plezier deed waren de overeenkomsten die te vinden waren in de opzet en uitvoering van de avonden.

Beide activiteiten waren georganiseerd door een groep jongeren, bij beide was er geen bemoeienis van de kerkleiding, en beide maken vooral gebruik van FaceBook als belangrijkst communicatie kanaal. Het resultaat: beide activiteiten spraken jongeren aan. Niet alleen om ze bij te wonen maar ook om te participeren in bijvoorbeeld de organisatie, het koor of het debat. Zelf ben ik in het verleden lid geweest van het jongerencomité van Platform Aram, de Aramese socio-culturele vereniging in Enschede waar ik van 2009 – 2011 ook bestuursvoorzitter van ben geweest. En ook daar werd de afgelopen jaren de inzet meer dan ooit te voren op de jeugd gelegd. Een van de mooiste resultaten is dat er nu regelmatig activiteiten zijn voor de jeugd vanaf 12 jaar. Nog een positieve ontwikkeling in zowel de kerkelijke als seculiere jongerenbeweging: meiden staan steeds nadrukkelijker op de voorgrond. Ik heb diep respect voor jongeren die steeds vaker opstaan en zich inzetten voor kerk en gemeenschap.

Het wordt tijd dat de kerk zich meer openstelt voor de jeugd en hen de ruimte geeft om actief te participeren. Al jaren is er sprake van een starre houding welke niet vreemd is voor veel geïnstitutionaliseerde kerken. Maar de vruchten van conservatisme en het gebrek aan transparantie worden steeds wranger: kerken lopen leeg, binding tussen priester en gemeenschap neemt af en steeds meer incidenten tonen aan dat men in de huidige situatie meer verkrampt dan dat de nodige leiderschap en daadkracht getoond wordt. Maar hier zou de jeugd geen boodschap aan moeten hebben. Zij moet haar eigen weg vinden en bepalen. Dat kan voor enkelen moeilijk te accepteren zijn, maar als ik zie dat jongeren die in een zeer geïndividualiseerde maatschappij opgegroeid zijn wel degelijk hechten aan de kerk, hun taal, cultuur en tradities, dan heb ik de hoop dat het goed zal komen. Omdat de wortel sterk is kan de kerk blijven bloeien en een gemeenschap die al 45 jaar in Overijssel woont hoeft haar eigenheid niet te verliezen.

Speciaal voor de jeugd: Youth van Matisyahu

Lees ook een stuk over het debat door Ayfer Koc: http://www.dichtbij.nl/twente-zuid/regio/artikel/2284759/wat-een-lagerhuisdebat-van-suryoye-jongeren-zoal-losmaakt.aspx